Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
HUDUD BAHSİ
DEVAM: 27. Karısının Cariyesi İle Zina Eden Kişinin Durumu
Nu’man b. Beşir (r.a), karısının cariyesi ile cinsi ilişkide bulunan kişi hakkında Rasulullah (s.a.v.)’in şöyle buyurduğunu haber vermiştir: “Eğer karısı, cariyesini kocasına helâl etmişse (onunla cinsî ilişkide bulunmasına izin vermişse) yüz değnek vurulur. Helâl etmemişse recmederim.”
İzah:
Bu iki rivayetin ifâde ettiği hüküm aynıdır. Birisinde^ Nurnan b. Beşir (r.a) Rasulullah (s.a.v.)’den duyduğunu söylemiş, öbüründe de uygulamıştır. Her iki rivayetin, Nûman b. Beşir’den aynı anda duyulmuş olması mümkün olduğu gibi, farklı zamanlarda vürûdu da mümkündür.
Bu rivayetler hadis ulemâsı tarafından hayli tenkid edilmiştir;
Hattâbi “Bu hadis, muttasıl değildir, onunla amel edilmez” der.
Tirmizi: “Nûman hadisinin isnadında ızdırap var, Muhammed b. İsmail’e bu hadisi sordum, Ben bu hadisi kabul etmem dedi” demektedir.
Nesâi: “Nûmân’ın bütün hadisleri muzdaribtir” demiştir.
Ulema, raviler arasında bulunan, Halid b. Urfuta’nın mechûl olduğunu söylerler.
İbnü’l-Arabi’nin beyânına göre; karısının izni ile, onun cariyesi ile cinsi temas kuran kişiye yüz sopa vurulması had değil, tazirdir. Ancak suç büyük olduğu için had sınırına varan bir ceza öngörülmüştür. Çünkü, -Sindî’nin de dediği gibi – evli (muhsan) olan birisinin zina etmesi hâlinde uygulanacak ceza recmdir. Başka bir ceza yoktur. Herhalde bu adama recm cezasının uygulanmayışına sebep; kadının cariyesini helâl kılmasının bir şüphe doğurmasıdır. Kadının cariyesini kocasına ariyet olarak vermesi, onu kocasına helâl kılmasa da zayıf bir şüphe doğurur. Bu şüphe de recmin düşmesine sebep olur. Tabi bu izah yukarıdaki rivayetlerin sahih sayılması halinde söz konusudur. Üstelik bundan sonra gelecek olan rivayette, Seleme b. Muhabbık; Rasulullah’ın, karısının cariyesi ile cinsel ilişkide bulunan şahsa had uygulamadığını söylemiştir.
Gerek ashab, gerekse daha sonraki ulemâ karısının cariyesi ile cinsel ilişki kuran kişiye verilecek ceza konusunda ihtilâf halindedirler.
Hattabfnin nakline göre; Ömer. b. el-Hattab ve AH b. Ebî Talib (radı-yallâhü anhumâ), bu durumdaki bir kişinin recmedilmesi gerektiğini söylerler. Atâ b. Ebî Rebah, Katâde, Mâlik, Şafiî, Ahmed ve İshak da aynı
görüştedirler.
Zührî ve Evzâî’ye göre sopa vurulur, ama recmedilmez.
İmâm Ebû Hanife ve talebelerine göre; adam karısının cariyesi ile zina ettiğini; ikrar ederse recmedilir, Ben, onun bana helâl olduğunu zannettim, derse had uygulanmaz.
Sûfyân-ı Sevm’den de; “eğer bu işi yapan adam, cahilliği bilinen birisi ise ta’zir edilir, had uygulanmaz” dediği rivayet edilmiştir.
Avnü’l-Mâbûdda, Haılâbî’nin aksine Ahmed ve İshak’ın, mezheplerinin Nûman b. B esir’in naklettiği şekilde olduğu Şevkânî’nin de bunu sahih bulduğu söylenmektedir.