Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

HUDUD BAHSİ

DEVAM: Maiz Bin Malik’in Recmi

Câbir b. Abdullah (r.a)’den rivayet edildi ki: Eslem kabilesinden bir adam (Mâiz b. Malik) Rasulullah (s.a.v.)’e gelip zina ettiğini itiraf etti. Rasulullah (s.a.v.) ondan yüz çevirdi. Adam sonra tekrar itiraf etti, Rasulullah (s.a.v.) yine yüz çevirdi. Bu hal, kendisi aleyhine dört defa şahitlik edinceye kadar (sürdü) Nihayet Rasulullah (s.a.v.) ona; ” Sen de bir akıl rahatsızlığı var mı?” dedi. Adam: “Hayır”, Rasulullah (s.a.v.): ” Muhsan mısın?” Adam: “Evet” dedi.

Bunun üzerine Rasulullah (s.a.v.) emretti ve o zat, musallada recmedildi. Taşlar kendisini acıtınca kaçtı. Ama yakalandı ve ölünceye kadar recme­dildi. Rasulullah (s.a.v.) onun hakkında hayırla konuştu, cenaze namazını kılmadı.

İzah:

Buhârî, hudûd; Tirmizi, hudûd; Müslim, hudûd; Nesâî, cenâiz; İbn Mace, hudûd; Darimi, hudûd.

Hadisi, Musannıfa Ebû Kamil ve Ahmed b. Menî’ Rivayet etmişlerdir. Bundan sonraki kısım Ebû Kamil’in rivayetindendir.

Kalan İzah 4434 te.