Muvatta – M U V A T T A

KİTABU’L-KİRAD

2 – باب مَا يَجُوزُ فِي الْقِرَاضِ

2. Kar Ortaklığında Caiz Olan Şeyler

قَالَ مَالِكٌ : وَجْهُ الْقِرَاضِ الْمَعْرُوفِ الْجَائِزِ : أَنْ يَأْخُذَ الرَّجُلُ الْمَالَ مِنْ صَاحِبِهِ، عَلَى أَنْ يَعْمَلَ فِيهِ وَلاَ ضَمَانَ عَلَيْهِ، وَنَفَقَةُ الْعَامِلِ فِي الْمَالِ فِي سَفَرِهِ, مِنْ طَعَامِهِ وَكِسْوَتِهِ وَمَا يُصْلِحُهُ بِالْمَعْرُوفِ، بِقَدْرِ الْمَالِ إِذَا شَخَصَ فِي الْمَالِ، إِذَا كَانَ الْمَالُ يَحْمِلُ ذَلِكَ، فَإِنْ كَانَ مُقِيماً فِي أَهْلِهِ، فَلاَ نَفَقَةَ لَهُ مِنَ الْمَالِ وَلاَ كِسْوَةَ (

İmam Malik der ki: Caiz olduğu bilinen kırad (mudarebe= kar ortaklığı), bir kimsenin arkadaşından — sermaye zayi oldu­ğunda— ödeme sorumluluğu olmaksızın çalıştırmak üzere bir mal alması şeklinde olur. Kar ortağı olan kimsenin, ortaklıkla il­gili olarak sefere çıktığında yokluğu esnasında yiyecek ve giyecek masrafları malın miktarı ile orantılı olarak israfa gitmeden o maldan ödenir. Eğer bu ticareti kendi memleketinde yapıyorsa, gi­yecek ve masrafları kendisine aittir, sermayeden verilmez.

İmam Malik der ki: Ortaklardan her birinin arkadaşına yar­dım etmesinde bir mahzur yoktur,

Yine mal sahibinin, mal verdiği kimsenin satın aldığı mal­dan şartsız olarak bir kısmını satın almasında da bir mahzur yoktur.

İmam Malik der ki: Bir kimse kölesi ile başka bir adama (kar aralarında müşterek olmak üzere) beraberce çalıştıracakları bir mal verse, bu caizdir, bir mahzuru yoktur. Çünkü kar, kölesinin malt olmuş olur. Ondan vaz geçinceye kadar efendisinin olmaz. Çünkü o, kazancında yabancı bir kişi mesabesinded