Muvatta – M U V A T T A

KİTABU’L-CENAİZ

DEVAM: 10. ÖLÜ’NÜN DEFNEDİLMESİ

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ : كَانَ بِالْمَدِينَةِ رَجُلاَنِ، أَحَدُهُمَا يَلْحَدُ، وَالآخَرُ لاَ يَلْحَدُ، فَقَالُوا : أَيُّهُمَا جَاءَ أَوَّلُ عَمِلَ عَمَلَهُ. فَجَاءَ الَّذِي يَلْحَد، فَلَحَدَ لِرَسُولِ اللَّهِ r (

Hişam b. Urve, babasından naklen anlatıyor: Medine’de iki adam vardı. Bunlardan biri kazdığı mezarlara lahd yapar, diğeri yapmazdı. Hz. Nebi vefat edince Ashap:

«Hangisi önce gelirse Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in mezarını o kazsın.» dediler. Önce, kazdığı mezarlara lahd yapan geldi. Böylece Hz. Nebi’in mezarı da lahdli oldu.

Diğer tahric: Îbn Mace, Cenaiz (Îbn Abbaa’tan).