Muvatta – M U V A T T A

KİTABU’T-TAHARE

DEVAM: 12. Yarasından Veya Burnundan Akan Kanı Durmayan Kimsenin Yapacağı İş

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ قَالَ : مَا تَرَوْنَ فِيمَنْ غَلَبَهُ الدَّمُ مِنْ رُعَافٍ فَلَمْ يَنْقَطِعْ عَنْهُ ؟ قَالَ مَالِكٌ : قَالَ يَحْيَى : بْنُ سَعِيدٍ، ثُمَّ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ : أَرَى أَنْ يُومِئَ بِرَأْسِهِ إِيمَاءً.

Yahya b. Saîd der ki: Saîd b. el-Müseyyeb’e

«Burnu kanayıp da kan kesilmeyen kimse hakkında görüşün nedir?» denildiğinde Saîd, başı ile ima ederek (çok hafif öne eğilerek)

«Namazını kılmasını uygun görüyorum» dedi.

İmam Malik: «Bu hususta işittiğim görüşlerin en güzeli budur,» dedi.