Muvatta – M U V A T T A

KİTABU’Ş-ŞUF’A

1- باب مَا تَقَعُ فِيهِ الشُّفْعَةِ

1. Şuf’a Hakkının Bulunduğu Yerler

حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَعَنْ أبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ r قَضَى بِالشُّفْعَةِ فِيمَا لَمْ يُقْسَمْ بَيْنَ الشُّرَكَاءِ، فَإِذَا وَقَعَتِ الْحُدُودُ بَيْنَهُمْ، فَلاَ شُفْعَةَ فِيهِ (174) .

Abdurrahman b. Avfın oğlu Ebu Seleme’den: Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem ortaklar arasında taksim edilebilen müşterek mallarda şuf’a olduğuna hükmetti. Ortaklar arasında sınırın bulunduğu yerlerde şufa hakkı yoktur.

İbn Abdilber der ki: Çoğu Muvatta ravileri Malik’ten ve başkaları mürsel olarak rivayet etmişlerdir.

İmam Malik der ki: Bizde amel ittifakla böyledir.