Muvatta – M U V A T T A

SADAKA

DEVAM: 1. Sadakaya Teşvik

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ، عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ r ، أَنَّ مِسْكِيناً سَأَلَهَا وَهِيَ صَائِمَةٌ، وَلَيْسَ فِي بَيْتِهَا إِلاَّ رَغِيفٌ، فَقَالَتْ لِمَوْلاَةٍ لَهَا : أَعْطِيهِ إِيَّاهُ. فَقَالَتْ : لَيْسَ لَكِ مَا تُفْطِرِينَ عَلَيْهِ. فَقَالَتْ : أَعْطِيهِ إِيَّاهُ. قَالَتْ : فَفَعَلْتُ، قَالَتْ : فَلَمَّا أَمْسَيْنَا أَهْدَى لَنَا أَهْلُ بَيْتٍ، أَوْ إِنْسَانٌ مَا كَانَ يُهْدِى لَنَا، شَاةً وَكَفَنَهَا، فَدَعَتْنِي عَائِشَةُ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ فَقَالَتْ : كُلِي مِنْ هَذَا هَذَا خَيْرٌ مِنْ قُرْصِكِ (

Malik (r.a)’e ulaşan bilgilere göre, Nebi s.a.v.’in hanımı Aişe (r.anha)’den şöyle rivayet edilmiştir:

“Aişe oruçlu iken bir yoksul kendisinden bir yardım istedi. Evde de sadece bir yufka ekmeği vardı. Aişe cariyesine:

“Onu ona ver” dedi. O da: “İftar edeceğin başka bir şey yok” deyince Aişe yine:

“Onu dilenciye ver” dedi. Cariye der ki: “Aişe’nin emrini yaptım aksam olunca ev halkından biri veya başka bir kimse bize ekmeğe sarılmış bir koyun eti hediye etti.”

Aişe beni çağırttı ve şöyle dedi:

“Bundan ye, bu senin verdiğin ekmekten daha hayırlıdır.”

(Sadece İmam-ı Malik’in Muvatta’ında geçmektedir.)