Müsned-i Ahmed – MÜSNED-İ HANBEL

167- Allah Resulü (Sallallahu aleyhi ve Sellem)’in Konuşması, Susması ve Şaka Yapması

1. Hz. Aişe

25901 ( 1 ) Hz. Aişe der ki: “Allah Resulü (Sallallahu aleyhi ve Sellem) herkesin anlayabileceği bir şekilde tane tane konuşurdu. (Sizler gibi öyle) hızlı hızlı konuşmazdı.”

Diğer tahric: Ebu Davud (4839) ve Nesai, es-Sünenu’l-kübra’da (10246) rivayet ettiler. 686 (3)’te tekrar etmiştir.

2. Cabir b. Semure

25902 ( 1 ) Simak der ki: Cabir b. Semure’ye: “Sen Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ile birlikte oturur muydun?” dediğimde şu karşılığı verdi: “Evet, o çok susar az gülerdi. Ashabı yanında şiir okuduğunda ve kendi durumlarından bir şeyler anlatıp güldüklerinde bazen tebessüm ederdi.

Diğer tahric: Tirmizi (2850) ve İbn Hibban (5781) rivayet ettiler.

24083 (2)’de tekrar etmiştir.

3. Ebu Hureyre

25903 ( 1 ) Ebu Hureyre der ki: Hz. Nebi’e (Sallallahu aleyhi ve Sellem): “Ey Allah’ın Resulü! Sen bizimle şakalaşıyorsun” denilince: “Ben (şaka yaparım ama şaka yaparken bile) sadece hakikati söylerim” karşılığını verdi.