Müsned-i Ahmed – MÜSNED-İ HANBEL

DEVAM: 16- Ağıt Yakmadan Ağlamanın Ruhsatı

3. Ömer b. el-Hattab

8381 ( 1 ) Cebr b. Atik, amcasından bildirir: “Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ile birlikte Ensar’dan bir cenazenin yanına girdim. Ailesi kendisi için ağlamaktaydı. Onlara: “Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) burada iken mi ağlıyorsunuz?” dediğimde, Allah Resulü (Sallallahu aleyhi ve Sellem): “Bırak, ölü yanlarında iken ağlasınlar. Ancak vacib olduğu zaman artık ağlamasınlar” buyurdu. Cebr der ki: Bunu Ömer b. Abdülaziz’e anlattığımda: “Vacib olmak nedir?” diye sordu. Bunun üzerine ona: “Vacib olması, ölünün mezara konulmasıdır” dedim.2

Diğer tahric: Ebu Davud, cenaiz 3/188 (3111), Nesai, cenaiz 4/13 (12846) ve cihad (5226, 3195) rivayet ettiler.