Müsned-i Ahmed – MÜSNED-İ HANBEL

127- Salavat Getirmenin Hükmü

1. Hüseyin b. Ali

15062- Abdullah b. Ali b. Hüseyn, babası Ali b. Hüseyn’den, o da babasından bildirir: Hz. Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem): ”Cimri kişi, yanında anıldığım halde bana salavat getirmeyen kişidir” buyurdu.

Diğer tahric: İbnu’s-Sünni, Amelu’l-Yevm ve’l-Leyle’de (376) ve Hakim, Müstedrek’te (1/549) rivayet ettiler.

15063- Ebu Hureyre’nin bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: ”Yanında ismim anıldığı halde bana salavat getirmeyen kişinin burnu yerde sürtülsün! Ramazan ayını idrak etmesine rağmen günahlarını bağışlatmadan aydan çıkan kişinin burnu yerde sürtülsün! Anne babası yanında yaşlanmalarına rağmen onlardan dolayı cennete giremeyen kişinin burnu yerde sürtülsün.”

Ravi Rib’i der ki: “Abdurrahman bunu rivayet ederken bildiğim kadarıyla: ”Anne babası veya anne babasından biri” lafzını da kullandı.

Diğer tahric: Tirmizi (3545) ve İbn Hibban (908) rivayet ettiler.

9878 (1)’de tekrar etmiştir.