Müsned-i Ahmed – MÜSNED-İ HANBEL

DEVAM: 30- Savaşa Çıkllması ve Saldırıya Geçilmesi Müstehap Olan Vakitler

4. Abdullah b. Ebi Evfa

13227 ( 1 ) Abdullah b. bi Evfa der ki: “Allah Resulü (Sallallahu aleyhi ve Sellem) güneşin batıya meyletmesi amnda düşmana hücum etmeyi severdi.”

13228 (2)- Ebu Hayyan der ki: Medine’de yaşlı birinin şöyle anlattığını işittim: Ubeydullah, Harüriler (HaricHer) ile savaşmak istediği zaman Abdullah b. Ebi Evfa kendisine bir mektup yazdı. Mektubu yazan arkadaşım idi. Ona: “Bana ondan bir kopya yaz” dedim ve o da yazıp bana verdi. Mektup şöyleydi: “Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): ”Düşmanla karşılaşmayı temenni etmeyiniz. Allah’tan afiyet isteyiniz. Ancak düşmanla karşılaştığınız vakit sabrediniz. Bilin ki, Cennet kılıçların gölgesi altındadır” buyururdu. sonra güneşin batıya meyletmesi anında düşmana hücum eder ve: ”Ey Kitab’ı indiren, ey bulutları yürüten, ey toplanmış orduları bozguna uğratan Allahım! Düşmanları bozguna uğrat ve onlara karşı bize yardım et” diye dua ederdi.”

Diğer tahric: Abdurrezzak (9515) ve Said b. Mansur (2518) rivayet ettiler.

13244 (1)’de tekrar edecektir.

5. Nu’man b. Mukarrin

13229 ( 1 ) Alkame b. Abdillah el-Muzeni bildiriyor: Ma’kil b. Yesar: “Ömer, Nu’man b. Mukarrin’i görevlenderdi … ” dedi ve bu konudaki hadisi aktardı. Nu’man b. Mukarrin der ki: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ile savaşta bulundum. Hz. Peygamber (Sallallahu aleyhi ve Sellem) eğer gündüzün başlangıcında savaşmazsa güneşin batıya meyletmesi, rüzgarın esmesi ve (Allah’tan) yardım(ın) inmesi anına kadar beklerdi.

Diğer tahric: Ebu Davud, cihad 3/49 (2655) ve Tirmizi, sire 4/160 (1613) rivayet ettiler.