Müsned-i Ahmed – MÜSNED-İ HANBEL

DEVAM: 8- Umre’nin Fazileti

2. Ömer ve İbn Ömer (r.a.)

11009 ( 1 ) İbn Ömer bildiriyor: Babam Ömer, umreye gitmek için Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem)’den izin isteyince, Allah Resulü (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ona izin verdi ve: ”Kardeşim! Orada dualarında bizi de unutma” buyurdu. Henüz Medine’den ayrılmadan yine ona: ”Kardeşim! Orada dualarına bizi de ortak et” buyurdu. Bundan dolayı Ömer ”Kardeşim” sözü konusunda: “Bu söz yerine, üzerine güneşin doğduğu hiçbir şeyin benim olmasını istemem” derdi.

Diğer tahric: Tirmizi (4/275, “sahih”), Ebu Davud (1498) ve İbn Mace (2894) rivayet ettiler.

11010 (2)- İbn Ömer bildiriyor: “Babam Ömer, umreye gitmek için Hz. Peygamber (Sallallahu aleyhi ve Sellem)’den izin isteyince, Allah Resulü (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ona izin verdi ve: “Kardeşim! Orada bizi unutma ve güzel dualarına bizi de ortak et” buyurdu.” Abdurrezzak bunu rivayet ederken, Ömer’in ”Kardeşim” sözü konusunda: “Bu söz yerine, üzerine güneşin doğduğu hiçbir şeyin benim olmasını istemem” dediğini de aktarır.

3. Amir b. Rabia

11011- Abdullah b. Amir b. Rabia’nın, babasından bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: “Yapılan bir umre yapılacak bir diğer ul1treye kadar işlenecek günahlara ve hatalara kefaret olur. Kabul gören bir haccın karşılığı da cennetten başkası değildir.”

Heysemi (5660) der ki: “Hadisi, İmam Ahmed rivayet etmiştir. İsnadında yer alan Asım b. Ubeydillah zayıftır.” 10909 (4)’te tekrar etmiştir.