İbn Abdurrezzak – Abdurrezzak

Amin Demek

2632- Zühri’ nin bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): “ğayrilmağdubi aleyhim ve leddallin ( …. gazaba uğrayanların, ya da sapıtanların yoluna değil)”[Fatiha, 7] okuduktan sonra arkasında olanların duyacağı kadar yüksek sesle “Amin” derdi.

2633- Vail’in bildirdiğine göre Allah’ın Resulü (Sallallahu aleyhi ve Sellem): ”ğayril mağdubi aleyhim ve leddallin (Gazaba uğrayanların, ya da sapıtanların yoluna değil)”[Fatiha, 7] dedikten sonra “Amin” derdi. Ma’mer der ki: “Kişi tek başına kılsa bile (Fatiha Suresini okuduktan sonra) ”Amin” der.”

2634- Mansur b. Meysere der ki: Ebu Hureyre ile namaz kıldım, “ğayril mağdubi aleyhim veleddallin (Gazaba uğrayanların, ya da sapıtanların yoluna değil)”[Fatiha, 7] bize duyurup arkasındakilerin de demesi için yüksek sesle “Amin” derdi. Bize namaz kıldırdığı zaman rükuya ve secdeye varırken tekbir getirirdi.

2635- Mansur’un bildirdiğine göre ibrahım(-i NehaI), ”Amin” sözünü sessizce söylerdi.

2636- Ebu Osman’ın bildirdiğine göre Bilal, Resulullah’a (Sallallahu aleyhi ve Sellem): “Benden önce “Amin” deme” demiştir.

Tahric: Beyhaki (2/56), “Taberani-Abdürrezzak” kanalıyla rivayet etti.

2637- Ebu Hureyre bildiriyor: Bahreyn’de Ala b. el-Hadrami’nin bir müezzini, Alay’a, (Ebu Hureyre’ye) kendisinden daha önce Amin dememesini şart koşmuştu.

2638- Yahya b. Ebi Kesır, Ebu Hureyre’den bildiriyor: Ala b. el-Hadrami’nin bir müezzini vardı. Ebu Hureyre ona: “Ya Amin demek için beni beklersin ya da sana ezan okumam” dedi.

2639- Ebu Seleme bildiriyor: imam mescitteyken Ebu Hureyre girdi ve kendisine: “Benden önce Amin deme” diye seslendi.

2640- İbn Cüreyc der ki: Ata (b. Ebi Rebah)’a: “ibnu’z-Zübeyr, Ümmü’lKur’an’ dan hemen sonra ”Amin” der miydi?” diye sorduğumda: “Evet. Arkasındakiler de ”Amin” derlerdi. Hatta mescid yankılanırdı” deyip şöyle devam etti: “Amin, sözü duadır. Ebu Hureyre mescide girince, imam kendisinden önce namaza durmuşsa, ona: ”Benden önce Amin deme” derdi.”

2641- Nafi der ki: İbn Ömer Fatiha Süresini bitirince: “Amin” derdi.

Fatiha’yı bitirince “Amin” demeyi hiç terketmezdi ve herkesi böyle yapmaya teşvik ederdi.” (Ravi) der ki: “Bu konuda İbn Ömer’den başka bir rivayet de duydum.”

2642- İbn Tavus der ki: “Babam (Tavus) hem imamın, hem arkasındakilerin “Amin” demesi gerektiğini söylerdi.

2643- İbn Cüreyc der ki: Ata (b. Ebi Rebah)’a, Amin demeyi sorduğumda şöyle cevap verdi: “Onu (söylemeyi) hiçbir zaman bırakmam.” Ben: “Farz namaz olsun, nafıle namaz olsun Fatiha süresini her okuduktan sonra mı?” diye sorunca ise şöyle cevap verdi: “imamların, Fatiha Suresinden sonra hem kendilerinin, hem arkalarında duranların Amin dediklerini duydum. Hatta mescid (Amin sesinden) yankılanırdı.”

2644- Ebu Hureyre’ nin bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: “imam, ”Ğayril mağdubi aleyhim ve-leddallin (= Gazaba uğrayanların, ya da sapanların yoluna değil)”[Fatiha, 7] deyince: ”Amin” deyiniz. Çünkü Melekler: ”Amin” derler. imam da: ”Amin” der. Kimin Amin demesi meleklerin Amin demesiyle aynı ana denk düşerse geçmiş günahları bağışlanır. “

Tahric: Buhari ve Müslim

2645- Başka bir kanalla bu hadisin aynısı rivayet edilmiştir.

2646- Ebu Hureyre: “Yerdeki ”Amin” diyenle semadaki ”Amin” diyen (meleklerlin sözü aynı ana denk düşerse bu kişinin geçmiş günahları bağışlanır” demiştir.

2647- Ebu Musa el-Eş’ arı’ nin bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: “imam, “Gayril mağdubi aleyhim ve-leddallin (Gazaba uğrayanların, ya da sapıtanların yoluna değil)”[Fatiha, 7] deyince: ”Amin” deyiniz, Allah sizi sever.”

Tahric: Müslim “Namazda Teşehhüd” başlığı altında rivayet etti.

Amin Demek

139

2648- Ma’mer’in bildirdiğine göre ikrime: “Namazda yer ahalisinin safları gök ahalisinin safları aynı hizada olur. Yerdeki ile göktekilerin Amin’leri aynı ana denk geldiği zaman Amin onun günahları bağışlanır.”

2649- İbn Cüreyc bildiriyor: Ata (b. Ebi Rebah) der ki: “Yahudiler hiçbir konuda sizi, Amin sözü ve birbirinize verdiğiniz selam kadar kıskanmamışlardır.” (Ravi) der ki: “Aynı şeyi Resülullah’ın da(Sallallahu aleyhi ve Sellem) söylediğini öğrendim. ”

Tahric: Farklı kanallarla Beyhaki (2/56) merfu ve mevsul olarak rivayet ettiler. Aişe hadisinden İbn Mace (856) ve Ahmed (6/134) rivayet etti.

2650- Hilal b. Yesaf: “Amin, Allah’ın isimlerinden biridir” demiştir.

Tahric: Farklı kanallarla İbn Ebi Şeybe (s. 501) rivayet etti.

2651- Ebu Hureyre der ki: “Müsa b. imran (aleyhisselamıgirince Hz. Harun onun duasına ”Amin” derdi.” Yine Ebü Hureyre: “Amin, Allah’ın isimlerinden biridir” demiştir.

2652- İbn Cüreyc der ki: Ata (b. Ebi Rebah) bana şöyle dedi: “Kişinin peşpeşe dua edip her bir duasına ”Amin” dememesine şaşarım.”

2653- İbn Cüreyc der ki: Ata (b. Ebi Rebah)’a: “imam, akşam namazının son rekatında ve yatsı namazının son iki rekatında Fatiha’yı okuyunca nasıl ”Amin” diyecek?” diye sorduğumda: “içinden Amin der” cevabını verdi.

2654- İbn Cüreyc der ki: Ata (b. Ebi Rebah)’a: “Amin demeyi unuttum” deyince, “Namazı iade etmene ve sehiv secdesi yapmana gerek yoktur” karşılığını verdi.

Sonraki sayfa için aşağıdaki link’i kullan:

Kıraatin Açıktan Olması Gereken Namazlar