İbn Abdurrezzak – Abdurrezzak

Emanet

14798- İbn Sırın bildirir: iki kişi bir kadına seksen dirhem emanet bıraktı.

Kadın dirhemlerin yerini değiştirirken paralar kayboldu ve adam kadını Şureyh’e şikayet etti. (Kadı) Şureyh, adama: “Sen bunu (paraları çalmakla) itham ediyor musun?” diye sorunca, adam: “Hayır” karşılığını verdi. Bunun üzerine Şureyh: “Eğer istersen elli dirhem al” dedi. Şureyh’in o günden başka (hasımlar arasında) sulh yoluna gittiğini görmedim.

Tahric: Veki’, Ahbaru’l-Kudat’ta (2/363), Hammad kanalıyla Eyyub’dan rivayet etti.

14799- Katade der ki: Enes b. Malik’in yanında bırakılan bir emanet vardı. Bu emanet malının içinden yok oldu. Ömer b. el-Hattab emanetin sorumluluğunu kendisine yükledi. Ma’mer der ki: “Çünkü Ömer onu suçlayarak: “Nasıl oluyor da malının içinden sadece bu emanet yok oluyor?” dedi.

Tahric: Farklı kanallarla Beyhaki (6/289, 290) rivayet etti.

14800- (Kadı) şureyh der ki: “Kim bir şeyi sahibinin izni olmadan emanet olarak alırsa artık sorumluluğu kendisine aittir. ”

Tahric: Farklı kanallarla Veki’ (2/382) rivayet etti.

14801- Kasım b. Abdirrahman bildiriyor: Hz. Ali ile İbn Mes’ud: “Kendisine emanet bırakılan kimseye tazminat yükleme yoktur” dediler. Ma’mer der ki: Bu konuda kimsenin emanet bırakılan kişiye tazminat yüklediğini duymadım. Onlar: “Bu kişi emin bir kişidir. Ancak hainlik ederse ona tazminat yükleriz” derler.

Tahric: Beyhaki (6/289), Abdullah b. el-Velid kanalıyla Sevri’ den rivayet etti.

14802- Şa’bi der ki: “Emanet ve ödünç alma borç alma konumundadır.”

14803- Mansur der ki: ibrahim(-i Nehai)’ye emanet konusunu sorduğumda: “Bırakılan emanet bilinemediği zaman sahibi onu bilinceye kadar emanet bırakılan kişi için borç gibidir” dedi.

14804- Ma’mer der ki: Hammad (b. Ebi Süleyman)’a, yanında emanet bulunan ve borçlu olarak ölen kişinin borcunun ve emanetin bilinmemesi durumunu sorduğumda: “Yanındaki emanet ve borç para hisselere bölünür” dedi. Yani hak talep edenler alacağı orana göre bir hisse alır.

14805- Abdurrezzak bildiriyor: Bir kişi birine: “Ben sana bu giysiyi emanet olarak verdim” dedi. O da: “Doğru söyledin” karşılığını verdi. Sonra bu kişi: “Bu giysiyi bana filan kişi emanet olarak bırakmıştı” dedi. Bu konuda Sevri: “Giysi ilk emanet veren (ben sana bu giysiyi emanet olarak verdim diyen) kişinindir. Giysinin esas sahibine de emanet alan kişi bir giysi verir” dedi.

14806- Hasan(-ı Basri) der ki: “Kişi, kendisine emanet olarak bırakılan bir mala, şartlara muhalefet edip zarar verirse bundan sorumlu tutulur. Sorumluluk taşıdığından dolayı emanetin artması durumunda fazlalık kendisinin olur. Hişam ve en-Nehai: “Bu, kendisine helal değildir” dediler.

14807- Şa’bi der ki: “insanların borç, mudarabe ve emanetteki sorumlulukları aynıdır.”

14808- İbn Tavus babasından (Tavus’tan) naklen bildiriyor: “Bir kişi elinde emanet olarak bulunduğu şeyi ikrar ederse sözüne itibar edilir.” Ma’mer der ki: “Hasan(-ı Basri) ve Osman el-Betti de bu konuda aynı şeyi söylemişlerdir. “

ibn Tavus der ki: Kişi birine: “Benim sende bir emanetim vardı. Onu aldıktan sonra bir daha sana emanet olarak bıraktım” dediği zaman ikinci defa emanet bıraktığına dair kanıtı olmasa da sözüne itibar edilir.

Ma’mer der ki: “Hasan ve Osman el-Bettı de aynı şeyi söylemiştir.”

14809- Veki’ bildiriyor: İbn Ebi Leyla bir kişiye verilen emanet hakkında: “Eğer emanet kişiye mühürlü olarak verilir ve mühür kırılıp kişi içinden bir şeyalırsa ona tazminat yüklenir. Aksi takdirde emanete gelecek bir zarardan sorumlu değildir. Arkadaşlarımız ise bu konuda: “Kişi emaneti kullanmadıktan sonra ona gelecek bir zarardan dolayı kendisine tazminat yüklenmez” dediler.

Sonraki sayfa için aşağıdaki link’i kullan:

Vasinin itham Edilmesi