Muvatta – M U V A T T A

EBVABU’L-KADER

DEVAM: 1. Kader Hakkında Konuşmanın Yasaklanması

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَمِّهِ أبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ : كُنْتُ أَسِيرُ مَعَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ : مَا رَأْيُكَ فِي هَؤُلاَءِ الْقَدَرِيَّةِ ؟ فَقُلْتُ : رَأْيِى أَنْ تَسْتَتِيبَهُمْ، فَإِنْ تَابُوا، وَإِلاَّ عَرَضْتَهُمْ عَلَى السَّيْفِ. فَقَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ : وَذَلِكَ رَأْيِى. قَالَ مَالِكٌ : وَذَلِكَ رَأْيِى (

Malik’in amcası İbn Malik oğlu Ebi Süheyl’den: Ömer b. Abdulaziz ile gidiyordum. Bana

«— Şu kaderiyye grubu hakkındaki görüşün nedir?» deyince:

«— Görüşüm, onları tevbeye davet etmendir. Tevbe ederlerse (ne ala) etmezlerse onları kılıçtan geçirirsin» dedim. Ömer b. Abdulaziz:

«— Benim görüşüm de budur» dedi.

İmam Malik der ki: Benim görüşüm de böyledir.

Mahir: Kaderiye kaderi yok sayardı.