Muvatta – M U V A T T A

KİTABU’S-SALAT

8 – باب مَا جَاءَ فِي أُمِّ الْقُرْآنِ

8. FATİHANIN KIRAATİ

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ مَوْلَى عَامِرِ بْنِ كُرَيْزٍ أَخْبَرَهُ : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ r نَادَى أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ وَهُوَ يُصَلِّي، فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلاَتِهِ لَحِقَهُ، فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ r يَدَهُ عَلَى يَدِهِ، وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَخْرُجَ مِنْ بَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ : « إنِّي لأَرْجُو أَنْ لاَ تَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ حَتَّى تَعْلَمَ سُورَةً, مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِي التَّوْرَاةِ, وَلاَ فِي الإِنْجِيلِ، وَلاَ فِي الْقُرْآنِ مِثْلَهَا». قَالَ أُبَيٌّ : فَجَعَلْتُ أُبْطِئُ فِي الْمَشْي، رَجَاءَ ذَلِكَ، ثُمَّ قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ السُّورَةَ الَّتِي وَعَدْتَنِي. قَالَ : « كَيْفَ تَقْرَأُ إِذَا افْتَتَحْتَ الصَّلاَةَ ». قَالَ : فَقَرَأْتُ ( الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ) حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى آخِرِهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ r : « هِيَ هَذِهِ السُّورَةُ، وَهِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُعْطِيتُ » (

Kureyz oğlu Amirin azatlısı Ebu Said rivayet eder: Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem, namaz kılan Ubey b. Ka’b r.a.’a seslendi, namazı bitirince camiden çıkmak üzere olan Resul-i Ekrem’e yetişti. Nebi s.a.v., Ubey’in elini tuttu ve şöyle buyurdu:

«— Allah’ın ne Tevrat’ta, ne İncirde, ne de Kur*an’da benzerini indirmediği surenin önemini öğrenmeden mescid’den çıkmamanı istiyorum.» Ubey der ki:

«Bunu işitince onu öğrenmem için adımlarımı yavaşlattıktan sonra:

«—Ya Resulallah! Bana va’dettiğin sureyi öğret!» dedim.» Resulullah:

«— Namaza başlayınca ne okursun?» buyurdu. Ben de:

«—Elhamdü lillah’i Rabbil alemin…» diye başlayıp Fatiha’yı sonuna kadar okudum. Bitirince, Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem:

•— İşte bana verilen Kur*an-ı Azim’in en yüce suresi budur. Bu sure yedi ayettir» buyurdu.

Buharİ (Tefsir) bunun benzerini, Ebu Saîd el-Mualla’dan tahric eder.