Muvatta – M U V A T T A

KİTABU’Z-ZEBAİH

2 – باب مَا يَجُوزُ مِنَ الذَّكَاةِ فِي حَالِ الضَّرُورَةِ

2- ZARURi DURUMLARDA HAYVAN KESiMi NASIL YAPILIR?

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ, عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَم َ, عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ: أَنَّ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ كَانَ يَرْعَى لِقْحَةً لَهُ بِأُحُدٍ، فَأَصَابَهَا الْمَوْتُ، فَذَكَّاهَا بِشِظَاظٍ، فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ r عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ : « لَيْسَ بِهَا بَأْسٌ، فَكُلُوهَا» (

Ata b. Yesar (r.a)’dan rivayete göre, Ensar’ın Harise oğulları kolundan bir kimse Uhud bölgesinde sağmal devesini otlatıyordu. Hayvan ölümle baş başa kaldı. Sahibi onu; bir tarafı keskin bir ağaçla kesti. Durum Rasulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem’e bildirildi. O da:

“Sakıncası yok yiyebilirsiniz” buyurdu.

(Sadece İmam-ı Malik’in Muvatta’ında geçmektedir.)