Muvatta – M U V A T T A

KİTABU’N-NUZUR VE’L-EYMAN

5 – باب اللَّغْوِ فِي الْيَمِينِ

5. Yemin-i Lağv :

Mu’minlerin annesi Hz. Aişe şöyle derdi: Yemin-i Lağv , bir insanın hayır vallahi, evet vallahi şeklinde yemin etmesidir.

Diğer tahric : Buhari (4613, 6663); Nesai s- kübra (11084); Ebu Davud , (3254); İbn Hibban (4333)

İmanı Malik’den : Bu konuda duyduğum en güzel tarif şudur: Yemin-i lağv , bir insanın bir konunun öyle olduğuna kesinlikle inanarak yemin etmesi fakat hakikatte öyle olmadığının anlaşılması halidir.

Yemin-i akd , bir adamın elbisesini on dinara satmayacağına dair yemin edip sonra tekrar onu on dinara satması veya kölesini döveceğine dair yemin edip dövmemesi ve buna benzer yemin edi­lip yerine getirilmeyen yeminlerdir. Yemin-i akd yapan kimse kefaret-i yemin öder, fakat yemin-i lağv yapan ödemez.

İmam Malik’ten: Bile bile günah üzerine yemin etmek, yalan yere yemin etmek, birini memnun etmek için veya birine mazur görünmek için yemin etmek veya bir mala sahip olabilmek için ye­min etmek, kefaretle ödenen yeminlerden daha büyük günahtır.