Muvatta – M U V A T T A

KİTABU’L-İTK’İ VE’L-VELA’

5 – باب عِتْقِ أُمَّهَاتِ الأَوْلاَدِ وَجَامِعِ الْقَضَاءِ فِي الْعَتَاقَةِ

5- ÜMMÜ VELED CARİYELERİ AZAD ETMEK VE AZAD KONUSUNDA DEGİŞİK HÜKÜMLER

حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ : أَيُّمَا وَلِيدَةٍ وَلَدَتْ مِنْ سَيِّدِهَا، فَإِنَّهُ لاَ يَبِيعُهَا، وَلاَ يَهَبُهَا، وَلاَ يُوَرِّثُهَا, وَهُوَ يَسْتَمْتِعُ بِهَا، فَإِذَا مَاتَ فَهِيَ حُرَّةٌ (

Abdullah b. Ömer (r.al’den rivayete göre, Ömer b. Hattab şöyle demiştir:

“Bir cariye efendisinden çocuk doğurursa efendisi onu satamaz. Bağışlayamaz ve miras olarak bırakamaz. Ondan faydalanır, efendi ölünce cariye hür olmuş olur.”

(Sadece İmam-ı Malik’in Muvatta’ında geçmektedir.)