Muvatta – M U V A T T A

İSTİ’ZAN

DEVAM: 9- HOŞ OLMAYAN iSiMLER

وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ لِرَجُلٍ : مَا اسْمُكَ ؟ فَقَالَ : جَمْرَةُ. فَقَالَ : ابْنُ مَنْ ؟ فَقَالَ : ابْنُ شِهَابٍ. قَالَ : مِمَّنْ؟ قَالَ : مِنَ الْحُرَقَةِ. قَالَ : أَيْنَ مَسْكَنُكَ ؟ قَالَ : بِحَرَّةِ النَّارِ. قَالَ : بِأَيِّهَا ؟ قَالَ: بِذَاتِ لَظًى. قَالَ عُمَرُ : أَدْرِكْ أَهْلَكَ فَقَدِ احْتَرَقُوا. قَالَ : فَكَانَ كَمَا قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رضى الله عنه (

Yahya b. Said (r.a)’den rivayete göre, Ömer b. Hattab bir kimseye:

“Adın ne?” diye sordu. O da: “Cemre” diye cevap verdi. Ömer:

“Kimin oğlusun?” diye sordu. “Şihab’ın oğluyum” dedi.

“Kimlerdensin?” diye sordu. “Hurakadanım diye” cevap verdi.

“Evin nerededir?” diye sorunca “Harratünnar’da” diye cevap verdi. Ömer:

“Hangisi?” diye sorunca adam: “Alevlisi” diye cevap verdi. Ömer öyleyse ailene yetiş yandılar” dedi. Adam:

“Ömer b. Hattab’ın dediği gibi oldu” dedi.

(Sadece İmam-ı Malik’in Muvatta’ında geçmektedir. )