SÜNEN EBU DAVUD
SALATU’T-TATAVVU BAHSİ
27. Namazda Aşırılıktan Sakınmak, Orta Yolu Tutmak
Âişe (r.anhâ)’dan rivayet edildiğine göre, Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Kendinizi güç yetirebileceğiniz amellere veriniz. Çünkü siz usanmadıkça Allah usanmaz. Allah katında amellerin en sevimlisi, az bile olsa, devamlı olanıdır.”
Nitekim Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bir amel işledi mi ona devam ederdi.
İzah:
Müslim, musâfirîn; sıyâm; Nesaî, kıble, kıymu’l-leyl; iman, ibn Mâce, zuhd; Muvatta, salatu’l-leyl; Ahmed b. Hanbel, VI, 40-51, 61, 84, 122, 168, 199, 212. 231, 233, 241, 244, 250.
Hadis-i şerifte ibâdetle ilgili olarak; “gücünüzün yettiği amelleri işleyiniz, gücünüz yetmediği için devam edemeyeceğiniz amellere girişmeyiniz. Çünkü gücünüzün yetmeyeceği ameller size bıkkınlık verir. Bu yüzden onu terketmek mecburiyetinde kalırsınız. Siz bıkmadan ibâdete devam ettikçe, Allah da onun mükâfatını vermeye devam eder. Fakat siz bıkıp da bu amelinizi bırakıverecek olursanız, Allah sizin bu bıkkınlığınıza ve amelinizi terk edişinize karşılık olarak bu ibâdetiniz için size vermekte olduğu mükâfatı keser. Yani siz ibâdetinize son vermedikçe Allah da sevabına son vermez” buyruluyor. Metinde geçen “Allah usanmaz” tâbiri melzûm – lâzım alakasıyla mecazen “Allah terk etmez” anlamında kullanılmıştır. Yani melzûm söylenmiş lâzım kast edilmiştir. Her ne kadar bu hadis ibâdetlerle ilgili olarak insanın gücünün yettiği ve devamlı yapabileceği amellere sarılmayı tavsiye ediyorsa da bu tavsiye aslında, sadece ibâdetlere ait değildir. İbâdetler dışında olan diğer meşru işler de bu tavsiyenin kapsamına girmektedir. Meşru olan işlerin Allah’a en hoş geleni ve mükâfata en çok lâyık olanı az bile olsa devamlı ve düzenli olarak yapılanıdır.
Öyleyse mühim olan çokluk değil, düzenli ve devamlı olmaktır. Bu da ifrat ve tefritten sakınarak iki uç arasında bir derece (itidal) sağlamakla mümkündür. Hz. Âişe hadisin sonunda, Resûlullah’ın tatbikatına ait tespitlerini “Resûlullah (s.a.v.) bir amel işledi mi ona devam ederdi” sözleriyle ifâde ediyor. Bu söz Hz. Âişe’ye aittir. Bilindiği gibi hadisin metnine râvi tarafından ilâve edilen bu gibi sözlere “müdrec” denir.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar