Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SALATU’T-TATAVVU BAHSİ

DEVAM: 25. Gece Namazında Yüksek Sesle Okumak

(Bir Önceki (1329.) hadis-i şerifte geçen) hâdiseyi Nebi (s.a.v.)’den Ebû Hureyre de (rivayet etti, fakat bir önceki hadiste bulunan); “Bunun üzerine Ebû Bekr’e; “Ey Ebû Bekr sesini biraz yükselt”; Ömer’e de; “(Sesini) biraz kıs” dedi” cümlelerini nakletmedi. (Bir önceki hadise şu cümleleri de) ilâve etti: (Nebi sallallahu elayhi ve sellem Hz. Bilâl’e dedi ki): “Ey Bilal, sen de biraz şu sûreden, biraz da bu sûreden okuyordun.” (Bilâl de Kur’an-ı Kerim); Tatlı bir kelâmdır. Allah onun bir kısmını bir kısmıyla beraber benim dilimde bir araya getiriyor; diye cevab verdi. Bunun üzerine Peygamber (s.a.v.): “Hepiniz de doğru hareket ettiniz” buyurdu.

İzah:

Görünüşte bu hadis-i şerif ile bir Önceki hadis-i şerif arasında bir çelişki var gibidir. Çünkü bir önceki hadis-i şerifte Resûl-i Ekrem (s.a.v.) kısık sesle Kur’an-ı Kerim okuyan Hz. Ebû Bekr’e; “Sesini bi­raz daha yükselt” buyurduğu; yüksek sesle Kur’an-ı Kerim okuyan Hz. Ömer’e de; “sesini biraz kıs” buyurduğu ifâde edilirken bu hadis-i Şerifte çeşitli sûrelerin âyetlerini birbirine karıştırarak okuyan Bilâl ile beraber her üçüne hitâb ederek: “Hepiniz, isabetli hareket ettiniz” buyurması zihinler­de bu iki hadîs arasında bir çelişki varmış izlenimini doğurabilir. Fakat ger­çekte bu iki hadis arasında herhangi bir çelişki yoktur. 1329. hadis-i şerifte Hz. Ömer’le Ebû Bekr’i tenkîd ederek onlara orta yükseklikte bir sesle okumalarım tavsiye etmesi o şekilde okumalarının doğru olmadığını kendi­lerine bildirmek için değil, bu şekilde okumaları da doğru olmakla beraber orta yükseklikte bir sesle okumalarının daha da isabetli olacağını kendileri­ne bildirmek içindir. Bu hadis-i şerifte ise, Resûl-i Ekrem Efendimiz; “hepi­niz doğru hareket ettiniz” buyurmakla “en doğru hareket budur bu harekete devam ediniz” demek istememiştir. Ancak bu sözleriyle: “Kur*an-ı Kerim M sizin okuduğunuz şekilde okumak da doğrudur ve caizdir. Fakat orta yük­seklikte bir sesle ve sureleri baştan sona kadar okumak suretiyle, bir surenin bazı âyetlerini diğer bir surenin ayetleriyle karıştırmadan okumanız daha doğ­rudur ve güzel olur” demek istemiştir. Bu bakımdan ulemânın büyük ço­ğunluğu çeşitli surelerin âyetlerini birbirine karıştırarak okumanın mekruh olduğunu söylemişlerdir.

Nitekim şu hadis-i şerifler de ulemânın bu görüşünü te’yid etmektedir:

1. Ebû Ubeyd’den rivayet olunduğuna göre Resûlullah (s.a.v.) bir gün ashâbdan Hz. Bilâl’e uğramış, o da değişik sûrelerden âyetler okuyormuş, Pey­gamber (s.a.v.) kendisine niçin böyle yaptığını sormuş o da: “tatlıyı tatlıya karıştırıyorum” deyince, “Sen bir sûreyi okuyunca onu tamamla” buyur­muşlardır.[Süyûtî, itkân, I, 109; Zerkeşî, el-Burhân, I 469.]

2. Hâlid b. Velîd (r.a.) bir gün değişik sûrelerden âyetler okumak sure­tiyle halka namaz kıldırmış ve namazı bitirdikten sonra cemaate hitaben özür makamında;

– Cihâdla meşgul olurken Allah’ın Kur’an’ını öğrenmeye imkân bula­madım, demiştir. Bütün bunlar:

Bir sûreyi bitirmeden başka bir sureye geçmenin mekruh olduğunu gös­terir. el-Halimî (403/1012) Kur’ân’ın tertibini terk etmenin kıraatin âdabına riayetsizlik sayıldığını söylemiştir. el-Beyhakî (458/1065) Kur’ân’ın te’lifi-nin Resûlullah tarafından tevkîfî olarak sabit olması hasebiyle evlâ ve fazi­letli olanın üzerinde icmâ’ bulunan bu te’lif ile okumak olduğunu, İbn Şîrîn (110/728) bunun (tertibine riayetsizliğin) mekruh sayılması gerektiğini, zira Allah’ın te’lîfinin kulların te’lîfinden daha hayırlı olacağım söylemiştir, el-Kadı Ebû Bekr (403/1013) ise, bunun caiz olmadığı hakkında ittifakın bu­lunduğunu söylemiştir.[Zerkeşî, el-Burhân I, 469.] Merhum Ömer Nasûhî Bilmen Efendi de bu ko­nuda şunları söylemektedir: “Namazın bir rekatında bir sûrenin evvelinden veya ortasından diğer rekatinde de başka bir surenin evvelinden veya âhirin­den okumakta veya kısa bir sure tilâvet etmekte kerahet yoktur. Fakat evlâ olan bir zaruret bulunmadıkça böyle okumamaktır.”[Büyük İslâm İlmihali, s. 215.]

Check Also

Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD