Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

MENASİK BAHSİ

69. Mina’da Konaklama (Yerleri)

Ashab’dan birinin şöyle dediği rivayet edilmiştir: Nebi (S.A.V.) Minâ’da halk’a bir hutbe irad edip onları (Kendileri için tayin ettiği) yerlerine yerleştirdi (ve yine bu maksatla kıble (cihet)nin sağına işaret ederek, “Muhacirler buraya konsun”; Kıble (cîheti)’nin soluna işaret ederek: “Ensâr da buraya konsun, (diğer) halk onların çevresine yerleşsinler” buyurdu.

İzah:

Ahmet b. Hanbel, IV, 61.

1951 numaralı hadiste de ifade edildiği gibi Fahri Kâinat Efendimiz Minâ’da halka bir hutbe irad ederek Muhacirlerin “Mescid-i Hayf” denilen Minâ Mescidinin ön tarafına, Ensar’ ın da bu mescidin arka tarafına yerleşmelerini bu iki cemaatin dışında kalan kimselerin de Muhacir ve Ensar’ın çevresine dağılıp yerleşmelerini emretmiştir.

Resul-i Ekrem, Muhacirleri bir yere, Ensârı bir başka yere, diğer hal­kı da onların çevresine yerleştirirken ümmete, Muhacirlerle Ensar’ın bu dindeki hizmetlerinin büyüklüğünü, dolayısıyla bu ümmetin diğer fertleri­nin onların kadir ve kıymetlerini bilmeleri gerektiğini öğretmek maksadını gözetmiş olabilir. Bunun yanında her kesimin iman bağı ile birlikte mev­cut olan akrabalık bağı dolayısıyla birbirleriyle daha kolay yardımlaşa-caklarını da düşünmüş olabilir.