Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SALAT BAHSİ

DEVAM: 148-149. Namazda Dua

İbn Abbas (r.a.)’dan rivayet edildiğine (göre), Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) “Rabbinin o çok yüce adını tesbih (ve tenzih) et” (ayet-i kerimesini) okuduğu zaman, yüce olan Rabbimi tesbih (ve tenzih) ederim” derdi.

Ebu Davud dedi ki: Bu hadisin rivayetinde Vekî’e muhalefet edildi. (Şöyle ki) Ebu Vekîile Şu’be, bu hadisi Ebu ishak Saîd b. Cübeyr vasıtasıyla İbn Abbas’dan mevkuf olarak rivayet ettiler.

Diğer tahric: İbn Mace, ikame; Darimî, salat; Ahmed b. Hanbel, 1-232, 371; V, 382, 384, 389,394, 397, 398.

AÇIKLAMA:

Bu hadisin zahirine göre Resul-i Ekrem ( Sallallahu aleyhi ve Sellem )’in “Rabbinin o çok yüce adını teşbih (ve tenzih) et”[A’la 1] ayet-i kerimesini her okuyuşunda “yüce olan Rabbimi teşbih (ve tenzih) ederim” dediği anla-şılıyorsa da Hanefî uleması, namaz içinde bu ayet-i kerimenin okunması ha­linde hadiste ifade edildiği şekilde mukabele etmenin farz namazlarda caiz olmadığı görüşündedirler. Ancak nafile namazlarda bu şekilde mukabele et­mekte bir sakınca görmemişlerdir.

Bu hadisi Vekî’, her ne kadar Resul-i Ekrem’e kadar ulaşan bir senedle merfu’ olarak nakletmişse de, Vekî’nin babası (Ebu Vekî’) ile Şu’be bu ha­disi Ebu îshak ve Saîd b. Cübeyr vasıtasıyla Abdullah b. Abbas’a kadar ula­şabilen bir senedle mevkufolarak nakletmişlerdir. Hadisin sonundaki talik ile Ebu Davud bu farklılığa işaret etmek istemiştir. Ebu Vekî’nin ismi el-Cerrah b. Melih’dir. Ebu Davud, Ebu’l-Velîd, Nesaî, İbn Adiyy v.e Nevevî onun gü­venilir bir ravi olduğunu söylemişlerdir.