SÜNEN EBU DAVUD
SALAT BAHSİ
DEVAM: 147-148. Rükuda Ve Secdede Dua
Ebu Hureyre (r.a.)’den rivayet edilmiştir: Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) secde halinde iken “Allah’ım günahımın hepsini, küçüğünü büyüğünü, önünü-sonunu bağışla” derdi.
(Ravî) îbnu Serh, rivayetinde “açığını gizlisini” kelimelerini de ilave etti.
Diğer tahric: Müslim, salat; Ebu Davud, tetavvu’; İbn Mace, ikame
AÇIKLAMA:
Hadis-i şerifte küçük günahların büyük günahlardan önce zikredilmesinin hikmeti, çoğu zaman büyük günahların küçük günahlarda ısrar etmekten ve onları önemsememekten neş’et etmesiyle açıklanabilir. Her ne kadar Hattabî, kelimelerine “küçüğünü -büyüğünü” diye mana vermişse de, esasen günahı küçük görmettln de büyük günahlardan olduğu düşünülürse, bu kelimelere ” günah I aV im in azım da çoğunu da affet” diye mana vermek daha doğru olur.
Bu hadisin ravilerinden Ahmed b. es-Serh, Resul-i Ekrem’in bu duasının sonunda “Alaniyyetehü ve sirrahü = açığını, gizlisini” dediğini rivayet etmektedir. Günahın gizli ve aşikar olması ise, kullara nisbetledir. Yoksa Allah’a nisbetle gizli olan hiç birşey yoktur.
Resul-i Ekrem Efendimizin hiçbir günahı olmadığı halde bütün günahlarının azını-çoğunu, Önünü-sonunu, açığım-gizlisini dile getirmek suretiyle bütün bunların affını dilemesi, onun kulluğundaki samimiyeti, Allahu Tealaya muhtaç olduğunu itiraf ve ümmetine bu duayı ta’lim etmek istemesiyle açıklanabilir.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar