Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

MELAHİM BAHSİ

DEVAM: 17. (İyiliği) Emir Ve (Kötülükten) Nehy Etmek

Ebu’l Bahteri demiştir ki; Rasûlullah (s.a.v.)’den işiten birisi, -Süleyman Rasulullah’ın ashabından bir adam dedi- bana, Rasûlullah (s.a.v.)’in şöyle buyurduğunu haber verdi: “İnsanlar, günahları ve ayıpları çoğalıncaya kadar helak olmayacaklardır.”

İzah:

Tahric: Ahmed, b Hanbel IV, 260; V, 293.

Sened: Hadisi Ebu Davud’a Süleyman b. Harb ve Hafs b. Ömer rivayet etmişlerdir. Birinci rivayet Hafs’a, ikincisi de Süleyman’a aittir.

Açıklama: “Günahları ve ayıpları çoğalıncaya kadar”, diye terceme ettiğimiz ya’zirü” kelimesi if’al babından yu’ziru” şeklinde de rivayet edilmiştir.

Bu fark, bir ravi şüphesi olarak metinde mevcuttur. Bu fiilin hem sülasi-den hem if’âl babından aynı manaya geldiğini söyleyenlere uyarak biz farklı rivayetlere tercemede işaret edemedik. Azınlıkta kalan bir grup âli­me göre ise kelimenin if al babından manası, “Özrü izale etmek” demek­tir . o zaman bu cümlenin manası: “Onlar için bir özür kalmaymcaya ka­dar….” olur.

Hadisin buradaki rivayetinde sahabi ravi anılmamıştır. Taberi ise bu hadisi tefsirinde Abdülmelik b. Meysere, ez-Zarid kanalıyla, Abdullah b. Mes’ûd’dan rivayet etmiştir. Abdullah b. Mes’ud hadisi rivayet edince kendisine, “Bu nasıl olur?” denilince; baskınımıza uğradıklarında söz­leri; gerçekten biz haksızdık demekten ibaret kalmıştır.” [A’râf 5] ayetini okumuşlardır. İbn Mes’ud’un bu âyeti okuması sanki ikinci izahı destek­lemektedir.