SÜNEN EBU DAVUD
MELAHİM BAHSİ
DEVAM: 17. (İyiliği) Emir Ve (Kötülükten) Nehy Etmek
Abdullah b. Amr b. el-As (r.a.) şöyle demiştir; Biz Rasûlullah (s.a.v.)’in etrafında (toplanmış) oturuyor iken (o) fitneden bahsedip şöyle buyurdu: “İnsanları; ahidleri karışmış, emanetleri azalmış ve şöylece – parmaklarını biribirine soktu- olmuş bir halde gördüğünüz zaman…” Ben kalkıp: “Allah beni sana feda kılsın o zaman ne yapayım?” dedim: “Evine kapan, dilini tut, hak bildiğini al, kötü gördüğünü bırak. Kendine ait işlere sarıl, ammeye ait işleri terk et.” buyurdu.
İzah:
îbn Mace, filen; Ahmed b. Hanbel II, 162, 212, 220, 221.
Bu hadis aşağı yukarı önceki hadisin aynıdır. Fitnenin yayılıp ve nasihatin fayda vermediği, emri bi’1-marûf ve nehy’i ani’l-münkerin kâr etmediği bir zamanda insanın kendi şahsi ile meşgul olup başkalarını terketmesinin caiz olduğuna delâlet etmektedir.
Avnü’l-Ma’bud müellifi; “Bu, kötüler çoğalıp iyiler azaldığı zaman emri bi’1-ma’ruf nehyi ani’l münkeri terketmeye ruhsattır” der.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar