Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
ET’İME BAHSİ
DEVAM: 20. Et Yeme Hakkındaki (Hadisler)
Abdullah b. Me’sûd (r.a)’dan rivayet olunmuştur; dedi ki: Rasûlullah (s.a.v.)’in en sevdiği kemik koyun kemiğiydi.
İzah:
Metinde geçen kelimesi hakkında lügat âlimleri şöyle diyorlar: Îbnü’1-Esîr, en-Nihâye isimli eserinde der ki: “el-Urk kelimesi, etinin çoğu sıyırılmış da birazı kalmış etli kemik anlamına gelir. Bu kelimenin çoğulu “urâk” gelir. Ancak bir kelimenin çoğulunun bu kalıpta gelmesi çok nâdirdir.”
Kamus mütercimi Âsim Efendi de bu kelime hakkında şöyle diyor: “Eti üzerinde olan kemiğe urk, eti soyulup yenen kemiğe de “el-urâk” denir. Ala-kavlin ikisi de zikrolunan iki manaya ıtlak olunur.[Asım Efendi, Kamus Tercümesi, II, 21.]
Bu hadisin bab başlığıyla ilgisi Hz. Nebi’in etli kemikleri çok sevdiğine ve bu kemikleri dişleriyle sıyırıp yediğine delâlet etmesidir.
Çünkü Hz. Nebi’in bu kemikleri sevmesi demek, onlardaki etleri dişleriyle sıyırıp yemesini severdi demektir. Bu cümlenin bu etleri bıçakla yemesini severdi anlamına geldiği söylenemez. Çünkü kemiklerin etleri sıyrılınca kemiklerden söz etmeye lüzum kalmaz. Kemikten sıyrılan etlere “kemik” denmez, “et” denir.
Hz, Nebi’in kemikleri yarı etli atmayıp da onları dişleriyle sıyırmasında nimete karşı olan ihtiyacının ve nimete karşı saygısının ifadesi vardır. Zamanımızda nimet israfının yol açtığı maddî zararlar düşünüldüğü zaman Hz. Nebi’in, Allah’ın verdiği nimetlere karşı gösterdiği bu saygılı ve mütevazi tutumundaki hikmet daha kolay anlaşılır.