Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

TERECCÜL BAHSİ

6. İkram Edilen Güzel Kokuyu Kabul Etmemek (Caiz Değildir)

Ebû Hureyre (r.a)’den şöyle rivayet edilmiştir: Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur. “Kendisine güzel koku ikram edilen kişi onu reddetmesin. Çünkü, o esansın kokusu güzel, taşıması hafiftir.”

İzah:

Müslim. edep: Nesai zinet; Ahmed b. Hanbel. II. 320.

Hadisin Müslim’deki rivayetinde “tıb” kelimesi yerine, “reyhan” kelimesi yer almıştır. Bu, hadiste mevzubahs edilen, hükmün, sadece “tîb” e değil, bütün güzel kokulara şâmil olduğunu gösterir. Nitekim Kâdî İyâz buna işaret etmiştir. Onun için biz “tîb” kelimesini “güzel koku” diye terceme ettik.

Kâmus’ta: “Tîb” sürünülen güzel kokudur ki Misk, anber ve dühn gi­bi helâl şeylere denir” denmektedir.

Hâdis-i şeriften anladığımıza göre kendisine güzel koku takdim edi­len bir kimsenin bunu kabul etmeyip reddetmesi sünnete aykırıdır.

Rasülullah (s.a.v.) ikram edilen güzel kokunun reddedilmemesi gerektiğine işaret ettikten sonra bunun gerekçesini, kokusunun güzel ve taşıma­sının hafif olduğu şeklinde açıklamıştır.

Biz fiilini (dâl)’ın fethası ile Nehy sîgasıyla okuyarak “reddetmesin” diye terceme ettik. Bu fiilin şeklinde (dâl)’ır dammesi ile, menfî olarak okuması da mümkündür. O zaman hadisin mâ hâsı:”kendisine güzel koku ikram edilen bir kimse onu reddetmez” şeklinde anlaşılır. Avnü’l Mâbûd’un Hint baskısında, bu fiilin değişik hare kelerine işaret edilmiştir.