Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

İTK BAHSİ

15. Kişinin Sıhhatli İken Köle Azad Etmesinin Fazileti

Ebu’d Derdâ (r.a)’dan rivayet olunmuştur; dedi ki: Resulullah (s.a.v) şöyle buyurdu: “Ölürken köle azad eden kimse (nin hali),döyunca (yemek) ikram eden kimse (nin hali) gibidir.”

İzah:

Nesâî, vesaya; Tirmizi Vessiye; Dârimî, Vesâya; Ahmed b. Hanbel V 197. VI 448.

Bu hadis-i şerifte, dünya malına ihtiyacı varken onu Allah yolunda sarf ederek ahireti dünyaya ter­cih etmenin faziletine ve Allah yanındaki değerine işaret edilmektedir.

Bilindiği gibi bir kimsenin bir mala ihtiyacı varken onun din kardeşi­ne verip din kardeşini kendine tercih etmesine “i’sar” denir.

İ’sar, “Kendilerinde fakru ihtiyaç olsa bile (onları) öz canlarından daha üstün tutarlar”[Haşr 9] ayet-i kerimesiyle övülmüştür. İşte mevzumuzu teşkil eden bu hadis-i şerifte, ölüm yatağına düşmeden önce mallarını Allah yolunda sarf edenler, Allah rızası için kölelerini azad edenler, ah irerlerin i -dünyalarına tercih etmiş olmaları cihetiyle i’sar sahiplerine benzetilmiş-tir.Ölüm yatağında kölelerini azad etmeye kalkanlar da kendi menfaatini varislerin menfaatına tencih etmeleri cihetiyle büyük bir iştah ve hırsla karnını doyurduktan sonra etrafındaki açları hatırlayıp, kalan yemekler­den onlara ikramda bulunmaya kalkan kimseye benzetilmiştir.

Şüphesiz bu ikramın da Allah yanında bir değeri vardır. Fakat, kendi karnı açken ve yemeğe ihtiyacı varken kendi yemeğini din kardeşine ik­ram eden kişinin ikramı ile mukayese edilemez.