Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

TALAK BAHSİ

15-16. Karısına “Bacım” Diye Hitabeden Kimsenin Durumu

Ebu Tümeyme el-Hüceymî’den rivayet olunduğuna göre, Bir adam karısına “Ey bacım” diye hitabetmiş de Rasûlullah (s.a.v.) “Bu senin kız kardeşin midir?” diyerek o kimseyi bundan menetmiştir.

İzah:

Beyhakî, es-Sünenü’l-kübrâ, VII, 366.

Bu hadis-i şerif Abdurrezzak’ın Musannef’inde şu manaya gelen lâfızlarla rivayet olunmuştur: “Nebi (s.a.v.)’ karısına “hemşire” diye hitabeden bir adama rastladı da onu bun­dan menetti”[İbn Hacer, Fethül-Bari XI, 305.]

Bilindiği gibi bir kimsenin kendi zevcesini veya onun rekabesini (boy­nunu) veya msf, sülüs gibi bir uzvu şâyiini kendisine nikâhı müebbeden haram bulunan bir kadına veya onun bakılması caiz olmayan bir uzvuna teşbih etmesine -zihar- denir” Zihar yapan bir kimse keffârette bulunma­dıkça zevcesine yaklaşamaz. Keffâret verildikten sonra yaklaşmaya mâni hürmet zail olmuş olur.[Bilmen Ö. N., Hukuku İslâmiyye, II, 310.] îşte müslümanlar hanımlarına bacım veya hem­şirem ya da kızım diye hitab etmeye alışıp da bu alışkanlık neticesinde bir gün zihar yapmaları ve dolayısıyla zarara uğramaları veya bu gibi sözlerle talaka niyyet etmeleri neticesinde nikahlarının bozulacağı korkusuyla Nebi efendimiz onları hanımlarına bu gibi hitablarda bulunmaktan nehyetmiştir. Bu mevzuda İbn Battal’da şunları söylemiştir: “Ulemadan bir cemaat kişinin karısına bu gibi hitabta bulunmasıyla zihar yapmış ola­cağına hükmettiler. Nitekim Nebi (s.a.v.)’de hangi manada kullanıl­dığını ancak kullanan kimsenin bileceği bu kelimeleri kullanmaktan kaçın­mayı tavsiye etmiştir.”[İbn Hacer, Fethü’l-Bâri, XI, 305.] Yine îbn Battal’ın açıklamasına göre Hz. İbra­him, Sâre için “bu benim hemşiremdir” dediği zaman Hz. Sare’nin kendi­sinin din kardeşi olduğunu kasdetmiştir. Karısına bu maksatla “kız kardeşim” dediği için nikahına bir zarar gelmediği gibi bu hitabından do­layı ilahi bir ikaza veya tenkide de uğramamıştır”[İbn Hacer, Fethü’l-Bâri, XI, 305.]