Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

HARAC – İMARA – FEY’ BAHSİ

DEVAM: 9. Bey’at

Nebi (S.A.V.)’e yetişen Abdullah ibn Hişâm’dan (rivayet olunduğuna göre) annesi Zeyneb bint Humeyd, onu Rasûlullah (S.A.V.)’e götürüp “Ey Allah’ın Rasûlü bununla biatleş” demiş, Rasûlullah (S.A.V.) de “- O (daha) küçüktür/’ demiş ve onun başını okşamıştır.

İzah:

Buhârî, ahkam

Çocuklar mükellef olmadıklarından verdikleri sözlerden de sorumlu değillerdir. Onların biatlerinin de bir hükmü yoktur, işte bu sebeble Hz. Peygamber onlardan biat almamış, bu maksatla ge­len çocukların sadece başını okşamakla ya da -Buharî’nin rivayetinde açık­landığı üzere- onlara dua etmekle yetinmiştir.

Taberani, Hz. Peygamber (S.A.V.)’in Hz. Hasan’la Hz. Hüseyin, Hz. Ab­dullah b. Abbas ve Abdullah b. Ca’fer(r.a.)’den.büluğ çağına ermelerinden önce[Heysemi, Mecmeuzzevâid VI-140.] Abdullah b. ez-Zübeyr ile yine Abdullah b. Ca’fer’den yedi yaşında biat aldığını rivayet etmişse de çocuklardan alınan bu biatin devlet başka­nına itaati teahhüd eden siyasi nitelikli bir biat olduğu söylenemez. Ancak sahih ameller işlemek üzere yapılan bir biat olabilir. Çünkü biat; hicret et­mek, yardım etmek, ölünceye kadar cihad etmek gibi maksatlarla da ya­pılabilir.[İsa Abdulkadir Hakaik Anıl-Tasavvuf 89, Bedrüddin Aynî Umdet’ül-karî XXIV-272.]