SÜNEN EBU DAVUD
BUYU’ ve İCARE BAHSİ
DEVAM: 38. Hacamat Yoluyla Kan Alanın Kazancı
Enes b. Mâlik (r.a)’den şöyle dediği rivayet edilmiştir: Ebû Taybe, Rasûlullah (s.a.v.)’dan kan aldı. Efendimiz ona bir sa’ hurma verilmesini, ailesine de ondan haracını hafifletmesini emretti.
İzah:
Buharî, İcâre, buyu’; Müslim, müsâkat; Tirmizî, buyu’; Dârimî, buyu’; Muvatta, isti’zan
Ebû Taybe’nin ismi Nâfi’dir. Müslim’in rivayetinden anlaşıklığına göre bu şahıs Beni Beyaza nm kölesi idi.
Haraç kelimesi bu hadiste, efendinin, kölesinin kendisine her gün ödemesini kararlaştırdığı paradır. Bu hadiste adı anılan Ebû Taybe’ye efendileri her gün üç sa’ hurma getirmesini kararlaştırmıştı. Hz. Nebi (s.a.v.)’in emri ile bu ücret günlük bir sa’a indirilmiştir.
Bu iki hadis, kan aldırmanın ve kan alma karşılığında ücret almanın caiz olduğuna delildir. Bu konu önce geçen hadislerde işlenmiştir.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar