Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

VİTR BAHSİ

DEVAM: 26. İstiğfar

İbn Ömer (r.anhuma)’dan; demiştir ki: Biz Resulullah (s.a.v.)’in bir mecliste yüz defa: Rabbim beni bağışla, tevbemi kabul et, şüphesiz sen tevbeleri kabul edensin, merhametlisin” dediğini sayardık.

İzah:

Tirmizî, deavât; İbn Mâce, edeb; Ahmed b. Hanbel, II, 21, 67; V, 191, 371.

Resûl-i Ekrem’in yaptığı aslında ümmetini teşvik ve onlara öğretmek maksadına mebnîdir.Çünkü o masumdur günahsızdır. Efendimizin istiğfarında, “Ona istiğfar et çünkü o tevbeleri kabul edendir”[Nasr 3.] emrine imtisal vardır. Hz, Peygamberin istiğfarı konusunda bir önceki hadiste biraz daha geniş bilgi verilmişti.

Günahsız olan Peygamberin bu yaptığına karşılık, hayatları serapa gü­nah olan kulların ne kadar çok istiğfar etmeleri gerektiği insaf ile düşünül­melidir.