Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
VİTR BAHSİ
DEVAM: 23. Dua’nın Fazileti Ve Âdabı
Sa’d b. Ebi Vakkas (r.a.)’dan; demiştir ki; İki parmağımla dua ederken Resulullah (s.a.v.) bana rastladı, işaret parmağını göstererek; “Birle, birle” buyurdu.
İzah:
Nesâî, sehv; Tirmizî, deavât
Hadisin Nesâi’deki rivayeti teşehhüdle ilgili konular arasındadır. Bu, Sa’d b. Ebî Vakkas (r.a.)’ın parmaklarını teşehhüdde dua ederken kaldırdığını gösterir.
Bezlü’I-Mechûd’da belirtildiği üzere Mevlânâ Muhammed Yahya’nın hocasından nakline göre Hz. Sa’d’m kaldırdığı parmaklar bir elin iki parmağı değil, her iki elin de işaret parmaklarıdır. Resûlüllah (s.a.v.) Sa’d’ın iki parmağını kaldırdığını görünce, diliyle birisini kaldırmasını söylemiş, eliyle de kaldıracağı parmağın işaret parmağı olduğunu göstermiştir.
Nesâî, hadisi iki defa rivayet etmiştir. Birisi, Ebu Dâvud’da olduğu gibi Sa’d b. Ebî Vakkas’tan; diğeri ise, Ebu Hüreyre’dendir. Ebu Hüreyre’nin rivayeti, “bir adam iki parmağı ile dua ediyordu” şeklindedir.
Tirmizî’nin rivayeti de Ebu Hüreyre’dendir.
Yukarıda da işaret edildiği gibi buradaki duadan maksat, teşehhüd esnasında, yani ettehiyyatüyü okurken edilen duadır. Yani teşehhüd esnasında işaret parmağını kaldırmaktır. Yoksa dua ederken eller yerine parmaklan kaldırmak değildir.