SÜNEN EBU DAVUD
SUNNE BAHSİ
DEVAM: 15. İman’ın Artıp Eksildiğinin Delili
Ebu Hureyre’den (rivayet edildiğine göre) Rasûlullah (s.a.v.) (şöyle) buyurmuştur: “Mu’minlerin iman bakımından en olgun olanları ahlâk bakımından en güzel olanlarıdır.”
İzah:
Buhari, edeb; Tirmîzî. redâ, îman; İbn Mace, zühd: Dârimi, rikak; Ahmed b. Hanbel. II, 185, 250, 369. 403. 467. 469. 472. 403. 481. 527; V, 89. 99; VI, 47, 99.
Ahlâk, huy demektir. Ahlâk-ı hamide (iyi huy) ve “ahlâk-ı zemime” (kötü huy) olmak üzere iki kısma ayrılır. Ahlak-ı hamîde sıkıntı ve musibetlere sabretmek, eza ve cefalara tahammül etmek, insanlara iyilik etmek, sevgi beslemek şefkat ve merhametli olmak gibi enbiyâ, evliya ve sahillerin huylarıdır.
Ahlâk-ı zemîme, ise bu huyların tersi olan huylardır. Hasan-ı Basri (r.a.)’nin açıklamasına göre; güzel ahlakın aslı insanlara iyi muamele etmek, insanların sıkıntılarım gidermeye çalışmak ve güler yüzlü olmaktır. Mevzumuzu teşkil eden hadis-i şerif güzel ahlakın kuvvetli bir imanın mahsulü olduğunu ve ahlak güzelliğinin imanın derece ve kuvveti nisbetinde arttığını ifade etmektedir ki, bu imanın derecesinin de insandan insana değiştiği, hatta her şahısta zaman zaman artıp eksilmeler olabileceği anlamına gelir. Hadisin bab başlığıyla ilgisi de burasıdır.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar