Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

FERAİZ BAHSİ

DEVAM: 16. Antlaşma Mirası Zevilerham (Denilen Hısımlara Tanınan) Miras (Hakkı) İle Yürürlükten Kaldırılmıştır

İbn Abbâs (r.a.)’den demiştir ki: “Onlar ki inandılar ve hicret ettiler…[Enfâl 72] (âyet-i kerimesi inince (Hicret etmemiş olan müslüman) bir arab (yakınlarından olan) bir muhacire mirasçı olamadığı gibi bir muhacirde ona mirasçı olamazdı. “… Rahim sahihleri (akraba olanlar) biribirlerine (mirasçı olmağa) daha uygundurlar…”[Enfâl 75] (âyet-i kerimesi) bu âyeti neshetti.

İzah:

Metinde geçen Enfâl sûresinin yetmiş ikinci âyet-i kerimesi nazil olunca muhacirler ve ensar akraba olmadıkla­rı halde biribirlerine varis kılınmışlardır. Nihayet bu uygulama Enfal sûresi­nin yetmiş beşinci âyet-i kerimesi ininceye kadar devam etmiş, bu âyetin nü-zuluyla bu uygulama yürürlükten kaldırılmış ve miras âyetlerinde belirlendiği şekilde ancak yakın akrabalar birbirine mirasçı kılınmışlardır. Bunun üzeri­ne sahabe-i kiramdan biri “Ey Allah’ın Resulü bu âyet-i kerimeye göre, biz müşrik akrabalarımıza mirasçı oluyor muyuz?” diye sormuş bu soru üzeri­ne de; “İnkar edenler birbirlerinin velisidirler.[Enfâl 73] âyet-i kerimesi nazil olmuş­tur.[Şevkani, Fethü’l-Kadir, 111-330.] bu hadisin senedinde çeşitli tenkidlere uğramış olan Ali b. Huseyn vardır.