Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
SALAT BAHSİ
181-182. Namazda El Üzerine Dayanmanın Keraheti
îbn Ömer (r.a.)’den; demiştir ki: ResûluIIah (s.a.v.) -Ahmed b. Hanbel’in rivayetine göre- insanın namazda eli üzerine dayanarak oturmasından; -İbn Şebbûye’nin dediğine göre- Namazda eli üzerine dayanmasından, -İbn Râfi’in dediğine göre ki, o bunu secdeden (başı) kaldırma konusunda zikretmiştir-, adamın eli üzerine dayanarak namaz kılmasından -İbn Abdilmelik’in rivayetine göre ise,- Kişi’nin namazda ayağa kalktığı zaman eli üzerine dayanmasından nehyetti.
Diğer tahric: Hâkim, el-Miistedrek, I, 230.
AÇIKLAMA:
Hadis metninden de anlaşıldığı gibi müellif Ebû Dâvûd bu hadisi dört ayrı hocasından rivayet etmiştir. Bu rivayetler arasında da bazı farklar bulunmaktadır.
Ahmed b. Hanbel’in rivayetine göre Hz. Nebi namazda otururken el üzerine dayanma, İbn Şebbü’ye ve İbn Râfi’in naklettiğine göre herhangi bir pozisyon zikredilmeden mutlak olarak namazda el üzerine dayanma, İbn Abdilmelik’in haberine göre de ayağa kalkarken ele dayanma yasaklanmıştır. Bu rivayetler arasında ifade farklılıkları olmakla beraber, hepsi namazda el üzerine dayanmanın yasaklandığı esasında müttefiktirler. Hz. Nebidin ömrünün sonuna doğru kilo alıp ağırlaştığı devrelerde namaz kılarken bir bastona dayanması bir özre mebni olduğu için bu hadise zıt sayılmamalıdır. Bu hadis namazda el üzerine yaslanmanın yasak olduğunu gösterir, insanın kendi uzvuna dayanması, mekruh olduğuna göre başka bir şeye yaslanmasının öncelikle memnu olması gerekir. Âlimler bu yasaklamayı kerahete hamletmişler ve namazda özürsüz yere bir şeye dayanmanın mekruh olduğunu söylemişlerdir.