Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SALAT BAHSİ

DEVAM: 167-168. İmamın Arkasındayken (Fatiha’dan Sonra) “amin” Demek

Ebü Hureyre’den; demiştir ki: Resûlullah (s.a.v.) “ğayril mağdubi aleyhim veleddaaaalliin” (âyetin)i okudğu zaman, “âmin” derdi. Hatta (sesini) birinci safta arkasında bulunan kimse de işitirdi.

Diğer tahric: İbn Mace, ikâme; Dârımî, salât

AÇIKLAMA:

Hadis-i şerifte geçen kelimesi üç harfli bir fiil kökünden geldiği kabul edilerek “yesme’u” şeklinde okunabil­diği gibi dört harfli bir fiil oları kökünden geldiği kabul edilerek şeklinde de okunabilir, İbn Mâce’nin rivayeti ise, “âmin kelimesi­ni birinci safta bulunan bütün cemaat işitirdi ve bu kelimeden dolayı mescid titrerdi” şeklindedir. îbn Mâce’nin bu rivayeti “âmin” kelimesini Resûl-i Ekrem’in son derece yüksek bir sesle okuduğunu açık bir şekilde ortaya koy­maktadır. Ancak İbn Mâce’nin senedinde Ebû Abdullah ile Bişr bulunmak­tadır ki bunlar ağır bir dille tenkid edilmişlerdir.