Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

TALAK BAHSİ

DEVAM: 26-27. Lian

Said b. Cübeyr (r.a.)’den; demiştir ki: Ben İbn Ömer’e; Bir erkek karısına zınâ suçu isnâd etse (bunların araları ayrılır mı?) diye sordum da, (bana);

Rasulullah sallâllahu aleyhi ve sellem (bu durumda olan) Aclan oğullarından iki (dîn) kardeşi (yâni iki müslüman karı-koca’yı) biribirinden ayırdı ve “Allah biliyor ki biriniz yalancıdır. İçinizden tevbe edecek bîri yok mu?” diye sordu ve bunu üç defa tekrarladı. (ikisi de böyle bir suçu kabullenmekten) kaçındılar. Bunun üzerine (Rasûl-i Ekrem) onları biribirinden ayırdı, cevâbını verdi.

İzah:

Buhârî, talâk; Nesâî, talâk; Ahmed b. Hanbel, II, 11.

Birbirlerinden ayrıldıkları bildirilen kimseler Uveymir ile karısı Havle’dir. Bütün rmVminler kardeş olduğu için

metinde bu karı-koca için tağlib yoluyla “ehaveyn” ifâdesi kullanılarak kendilerinden iki kardeş diye bahsedilmiştir.