Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

BUYU’ ve İCARE BAHSİ

DEVAM: 13. Kılıncın Ziynetinin Gümüş Para Mukabilinde Satılması

Fedâle b. Ubeyd’den şöyle dediği rivayet edilmiştir: Hayber savaşı günü, on iki dinara içinde altın ve kıymetli taş bulunan bir gerdanlık satın alıp, altınım taşını ayırdım. Gerdanlıkta on iki dinardan daha fazla altın buldum ve durumu Hz. Nebi (s.a.v.)’e söyledim. Rasûlullah (s.a.v.): “Gerdanlık, ayrılmadıkça satılmaz” buyurdu.

İzah:

Müslim, müsâkât; Tirmizî, buyu’; Nesâî, buyu’; Ahmed b. Hanbel, VI, 21.

Bu hadis önceki hadisin değişik bir rivayetidir. Bunda, ön­cekinden farklı olarak, gerdanlığın yedi veya dokuz değil de on iki dinara satın alındığı ve satın alanın bizzat Fedâle olduğu belirtilmek­tedir. Bu hadislerin arasını te’lif konusunda Beyhakî ve İbn Hacer’in söyle­diklerine önceki hadisi izah ederken işaret etmiştik. Onlardan farklı olarak Bezlü’l-Mechûd sahibi bu konuda şunları söyler:

“Bu hadis, bundan önce geçen İbnü’l-Mübârek hadisi ile çelişik durum­dadır. Çünkü orada, gerdanlığın 7 veya 9 dinara satın alındığı söylenmişti. Burada ise 12 dinara alındığı belirtilmektedir. Bunların arasını birleştirmede şöyle denilebilir: Önceki fiatta şüphe edilmiştir, bu rivayette ise 12 dinar ol­duğu kesin olarak ifade edilmiştir. Yahut da 12, taşla altın ayrıldıktan sonra üzerinde akdin vaki olduğu fiattır. Önceki ise, akidden önceki semendir.”

Bezlü’l-Mechûd’daki bu ifadeden, musannifin, her iki rivayetteki hâdi­senin aynı ve kesin fiatın da 12 dinar olduğfi görüşünü benimsediği anlaşıl­maktadır.

Hadisin ihtiva ettiği hüküm ve o konudaki farklı görüşler önceki hadis izah edilirken verilmiştir. Burada eklenecek bir şey yoktur.