SÜNEN EBU DAVUD
BUYU’ ve İCARE BAHSİ
DEVAM: 76. Rehin
Ömer b. el-Hattâb (r.a)’dan, Rasülullah (s.a.v.)’in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: “Allah’ın kulları arasında öyleleri var ki, Nebi ve şehit değildirler, ama kıyamet günü Allah katındaki mevkilerinden dolayı Nebiler ve şehitler onlara imrenirler.”
Ya Rasûlallah, onlar kim? Bize haber verir misin? dediler. “Onlar, aralarında alıp verdikleri bir mal ve akrabalık olmadığı halde Allah’ın ruhu ile birbirlerini sevenlerdir. Vallahi onların yüzleri nurdur ve kendileri nur üzerindedirler. İnsanlar korktuğu zaman onlar korkmaz, insanlar üzüldüğünde onlar üzülmezler.” buyurdu ve: “Haberiniz olsun, Allah’ın sevgili kullarına korku yok, onlar üzülecek de değillerdir.”[Yûnus 62] âyetini okudu.
İzah:
Tirmizî, zühd; Ahmed b. Hanbel, V, 229, 239, 328;’341, 342, 343.
Hadisin, rehn konusuyla hiçbir ilgisi yoktur. Buna rağmen musannifin bu hadisi rehn babında vermesi, rehne muhtaç olanlara yardım ve iyiliğe teşvik için olmalıdır.
Hadis-i şerifteki, “Allah’ın ruhu ile birbirlerini severler” cümlesindeki “ruh” kelimesi Kur’an-ı Kerim olarak izah edilmiştir. Nitekim Şûra sûresinin 52. âyetindeki “ruh” kelimesi de “Kur’an” diye tefsir edilir. Buna göre bu cümlenin manası, “Allah’ın Kur’an’ı ile birbirlerini severler” şeklinde anlaşılacaktır. Kur’an’a ruh denilmesi; nefis ve bedenler ruhla yaşadığı gibi, kalplerin de Kur’an’la hayat bulmasından dolayıdır.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar