Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

FİTEN BAHSİ

7. Katlde Umulan Mağfiret

Bab Başhğı’nin ifade ettiği mana konusunda iki görüş ileri sürülmüştür bunlar:

1- Maktül’ün velilerine, onun öldürülmesinden dolayı verilmesi umu­lan ecir.. Bu anlayışa sevkeden amil, yakınlarının ölümünden dolayı kat­landıkları sıkıntı ve kederdir.

2- Bizzat öldürülenlere verilmesi umulan ecir. Bezlü’l Mechud’da birin­ci maddedeki izah daha uygun bulunmuş hatta onun bu babda sarih olduğu vurgulanmıştır. İkinci mana ise maksattan uzak bulunmuş, gerekçe olarak da, fitnede öldürülenlerin Ecre müstehak olamıyacaklan gösterilmiştir. Ancak, aşağıda gelecek olan hadislere ikinci maddedeki izah daha uy­gun görülmektedir.

Saîd b. Zeyd (r.a) şöyle demiştir: Biz Rasûlullah (s.a.v.)’in yanında idik. Efendimiz, fitneyi anlattı ve onu çok dehşetli gösterdi. Bunun üzerine: “Yâ Rasûlullah, eğer bu fitne bize yetişirse bizi mahveder.” dedik veya dediler. Rasûlullah: “Hayır, şüpesiz öldürülme(niz size yeter)” buyurdu. Saîd: “Ben kardeşlerimi (hep) öldürülmüş gördüm) dedi.

İzah:

Hadisten anladığımıza göre, Rasûlullah (s.a.v.) Efendimiz, ileride zuhur edecek olan fitnede, yani müslümanlar arasında çıkacak olan savaşlarda öldürülenlerin öbür dünya­da cezaya çarptırılmayacaklanm beyan buyurmuştur. Bunu, çıkacak olan fitneden korkan sâhâbileri teselli etmek için söylemiştir. Müslümanlar arasında çıkacak olan savaşta öldürülenler bu dünyada bir sıkıntı görmüş olacaklar, ama öbür dünyada ceza görmeyeceklerdir. Öldürenlerin ceza­ları ise verilecek ve çok şiddetli olacaktır.

Bu hadis daha önce geçen ve fitne esnasında kendisini öldürmeye ge­lene karşı koymamayı teşvik eden hadislerle uygunluk arz etmektedir.