SÜNEN EBU DAVUD
EYMAN VE’N-NUZUR BAHSİ
DEVAM: Günah İşlemeyi Adayana Keffaret Gerekir Diyenler
İbn Abbas (r.a.)’dan rivayet edildiğine göre; Rasûlullah (s.a.v.) Kabe’yi tavaf ederken, kendisini, burnundaki halka ile bir başkasının çektiği bir adam’a rastladı. Hz. Nebi (s.a.v.) halkayı eli ile kopardı ve adam’a, onu eli ile yedmesini emretti.
İzah:
Buhari, hacc, eymân; Nesâî, hacc, eymân; Ahmed b. Hanbel, I, 364.
Hadis, BuhaıTde üç defa tekrarlanmıştır. Bunlardan ikisi Kitabü’l-Hacc’da, birisi de Kitabü’l-Eymân-dadır, Bu üç rivayetten, hacc bahsindekilerden birisi diğer ikisinden farklıdır. Bu rivayet şu şekildedir:
“Hz. Nebi (s.a.v.) Kabe’yi tavaf ederken bir adam’a rastladı. Adam’ın eli, başka birine bir kayışla yahud bir iple ya da başka bir şeyle bağlanmıştı. Hz. Nebi eli ile bu bağı kopardı. Sonra da yanındaki adama;”Bunu elinle yed” buyurdu.”
Buhari’deki birbirinin aynı olan diğer iki rivayet de şu manadadır:
“Hz. Nebi (s.a.v.) Kabe’yi bir bağ (yular) ile veya başka bir şeyle tavaf eden bir adam gördü ve o bağı kopardı.”
Hadisin Nesâî’deki rivayetinde; anılan adam’ın bu şekilde tavaf etmeyi adadığı kaydedilmektedir. Zaten hadisin, üzerinde durulan konu ile alâkası, bu rivayet sayesinde daha iyi anlaşılmaktadır. Buhari ve Ebû Davud’un hadisi nezir konusunda vermeleri de adamın bu şekilde tavafı adadığına delildir.
Aynî; cahiliye devri Araplarınm böyle davranışlarla Allah’a yaklaşacaklarını zannettiklerini söyler. Demek oluyor ki adam, cahiliye devrinden kalma yanlış bilgisinden dolayı burnuna bağladığı bir iple çekilerek tavaf etmeyi adamış, Hz. Nebi de bunu görerek mani olmuştur.
Tercemeye, “Burnundaki bir halka” diye geçtiğimiz kelimesi; devenin boynuna veya burnuna bağlanan kıl veya yünden yapılmış halka şeklinde bir iptir. Demir halka değildir.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar