Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
SUNNE BAHSİ
19-20 Kur’an-ı Kerim’in Allah Sözü Olduğu Hakkında (Gelen Hadisler)
Câbir ibn Abdullah’dan (şöyle) dedi (ği rivayet edilmiştir): Rasûlulah (s.a.v.) hac mevsiminde (Mekke’ye gelen) insanlara kendisini tantarak: “Beni kendi kavmine götürecek bîr kimse yok mu? Çünkü Kureyş Rabbimin kelâmını tebliğ etmekten alıkoymaya çalışıyor” buyururdu.
İzah:
Tirmizî, sevabü’l-Kur’an; İbn Mâce, mukaddime; Darimî, Fedâilü’l-Kur’ân; Ahmed b. Hanbel. III, 322, 339, 390.
İslâm tarihinde, Mekke dönemi müslümanlara reva görülen korkunç işkencelerle doludur. Bu itibarla bu döneme işkence dönemi dense yeridir.
Bilindiği gibi, müslümanlarm maruz kaldıkları bu tehammül-fersâ işkenceler döneminde Fahr-i kainat efendimiz müslümanları içerisinde bulundukları acıklı durumdan kurtarmak için îslamın serbestçe yayılmasına imkân verecek müsait bir ortam ve sığmak arıyordu. İşte bu maksatla, özellikle hac mevsiminde çeşitli merkezlerden gelen cemaatlerin karşısına çıkıp davasını ve kendisini tanıttıktan ve Kureyş’in zulmünü anlattıktan sonra kendisini memleketlerine götürüp himayelerine alarak bu davaya sahip çıkmalarını telkin ediyordu.
Bilindiği gibi bu mukaddes ve mübarek görevi yüklenme şerefine Medineliler nail oldular.
Metinde geçen “Rabbimin kelâmı” sözüyle kasdedilen Kur’ân-ı Kerim’dir. Görüldüğü gibi burada “kelâm” sözü Allah (C.C.) hazretlerine izafe edilmiştir. Öyleyse Kur’ân-ı Kerîm Allah sözüdür.
Hadisin bab başlığıyla ilgili olan kısmı da burasıdır. Binaenaleyh Kur’ân, Allah kelâmıdır. Her ne kadar kelâm sıfatı Kelâm-ı nefsî ve Kelâm-ı lafzı kısımlarına ayrılırsa da Kur’ân kelimesi kelâm-ı nefsi hakkında da kelâmı lafzıda da hakikattir, mecaz değildir.[Bk. Aydın Ali Aslan, islam inançları ve Felsefesi, 170.]