Beyhaki Marifet – 1

Yeminler 19459- Şafii der ki: Allah’ın adıyla veya isimlerinden biriyle yemin edip bu yemini bozanın kefaret ödemesi gerekir. “Kabe’ye yemin olsun ki… ” veya, “Falana yemin olsun ki.” gibi yemin edenin ise kefaret ödemesi gerekmez. “Ömrüme yemin olsun ki ” demek te aynı hükümdedir.(— Şafii, el-Ümm (7/61). 19460- Allah’tan başkası adına yapılan her yemin Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) tarafından: “Bilin ki; Allah, babalarınızın üzerine yemin etmenizi yasaklamıştır. Sizden yemin edecek kişi Allah adına yemin etsin veya sussun” buyruğuyla yasaklanmıştır.(— Buhari, eyman (11/53) ve Müslimı eyman (4175-4180). 19461-19462- Harmele’nin kitabında Şafii, der ki: İbn Ömer şöyle dedi: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) bir yolculuğunda “Annem hakkı için, babam hakkı için” diyerek yemin eden Hz. Ömer’e yetişip: “Şüphesiz ki Allah size, babalarınızın üzerine yemin etmenizi yasakladı. Yemin edecek kişi, Allah adına yemin etsin veya sussun” buyurdu. Müslim bunu Sahih’te İbn Ebi Ömer kanalıyla Süfyan’dan rivayet etmiştir. 19463- Salim b. Abdillah’ın bildirdiğine göre babası şöyle dedi: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) Hz. Ömer’in babası adına yemin ettiğini işitince: ”Şüphesiz ki Allah size, babalarınızın üzerine yemin etmenizi yasakladı” buyurdu. Hz. Ömer: “Vallahi, bundan sonra ne kendi sözüm olarak, ne de başkasından naklederek bu şekilde bir yemini ağzıma almadım” demiştir. Buhari ve Müslim bunu İbn Uyeyne kanalıyla rivayet etmiştir.(— Ahmed, Müsned (1/18). 19464-19465- Sahih bir hadiste Sabit b. ed-Dahhak’ın bildirdiğine göre Hz. Peygamber (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: “İslam dininden başka bir dinden olmak üzere yalan yere yemin eden kişi (yemininde) dediği gibi olur. Kişi kendini bir şeyle öldürdüğü zaman kıyamet gününde aynı şeyle azaba maruz kalır. Mümini lanetlemek onu öldürmek gibidir. Mümini küfürle itham etmek, onu öldürmek gibidir. ” Buhari bu hadisi Sahih’te Musa b. İsmail’den, Müslim ise başka bir yolla Ebu Kılabe’den rivayet etmiştir.(— Buhari, cendiz (1363) ve Müslim, iman (295-297). 19466- Abdullah b. Bureyde’nin babasından bildirdiğine göre Hz. Peygamber (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: ”Yemin edip de, ”(doğru söylemiyorsam) ben İslam’dan beriyim” diyen kişi eğer doğru söylüyorsa, İslam’a salim olarak dönmeyecektir. Eğer yalancıysa dediği gibi olur. Emanete yemin eden de bizden değildir. ”(— Ebü Davud, eyman (3258) ve İbn Mace, keffarat (2100). 19467- Katade ve Hasan, Yahudilik veya Hıristiyanlık üzerine yemin edenin bu yemini bozması durumunda kefaret ödemesi gerekmediğini söylediler.(— Beyhaki, es-Sünenu’l-Kübra (10/30). 19468- Süleyman b. Ebi Davud’dan nakledilen merfu hadisteki: “Bu durumda olan yemin kefareti öder” şeklindeki rivayet sahıh değildir, aslı yoktur. Böyle bir rivayeti ne Zühri, ne de başkası yapmamıştır. Süleyman b. Ebi Davud el-Harranı’nin hadisleri metruktur. Yemin Ettikten Sonra Daha Hayırlı Bir Şeyi Görmek